IT for BEGINNER

มุมมองโอเพิ่นซอร์สซิป้า - eBistoday Radio

2009-10-19T20:31:00.001+07:00

มุมมองโอเพิ่นซอร์สซิป้า - eBistoday Radio

Posted using ShareThis

เปิดโลกซอฟต์แวร์ 13/09/09 - IT CEO Audio Farm

2009-09-14T10:52:00.001+07:00

เปิดโลกซอฟต์แวร์ 13/09/09 - IT CEO Audio Farm

Posted using ShareThis

สร้างสังคมออนไลน์ด้วย Facebook

2009-08-25T19:24:00.003+07:00

หลายคนคงพอที่จะได้ยินชื่อเว็บไซต์ Facebook.com ของซีอีโอหนุ่มผู้ก่อตั้งนาม มาร์ค ซักเกอเบอร์ก บัณฑิตหนุ่มจากมหาวิทยาลัยฮาร์เวิรด์ ซึ่งกำัลังได้รับความนิยมกันอย่างแพร่หลาย Facebook คือเว็บที่ให้บริการสร้างสังคมออนไลน์ได้ฟรีๆ และมีจุดเด่นที่การแบ่กลุ่มสมาชิกตามสถาบันการศึกษา และการลูกเล่นการแบ่งปันข้อมูลกับเพื่อนๆบนโลกออนไลน์แบบโดนใจชาวเน็ต

สังคมออนไลน์มีอิทธิพลอย่างมากต่อการตลาดในยุคใหม่ เพราะมีการใช้เว็บไซต์ Facebook เป็นเครื่องมือสร้างความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มคนบนโลกออนไลน์ โดยให้เหล่าบรรดาสมาชิกสามารถสื่อสารระหว่างกันบนหน้าเ็็ว็บส่วนตัว นอกจากนั้นยังแบ่งปันข้อมูลระหว่างกันได้อีก เช่น รูปภาพ วิดีโอ หรือลิงค์เว็บไซต์่ต่างๆ สมาชิกแต่ละคนจะสามารถใส่รูปของตนเองได้ ทำให้สมาชิกเห็นหน้าตาซึ่งกันและกัน สร้างความใกล้ชิดกันมากขึ้น ลักษณะของเว็บอย่าง Facebook.com เรียกว่า web 2.0 ที่สมาชิกเป็นผู้สร้างข้อมูลบนเว็บ ไม่ใช่ผู้สร้างเว็บ การที่จะเข้าใจถึงอารมณ์ของคนที่เล่นเว็บ Facebook จะต้องลงทะเบียนสมาชิกเล่นเองเลยครับ จึงจะเ้ข้าใจสังคมออนไลน์ ไม่รู้จะเล่นกับใครก็เล่นกับผมก็ได้ครับ www.facebook.com/pantits ยินดีต้อนรับเสมอ

ใช้อีคอมเมิรซ์เพิ่มช่องทางการตลาด

2008-12-23T10:29:00.002+07:00

ช่วงปลายปีแบบนี้ก็ต้องมาแนะนำช่องทางใหม่ๆให้กับบางคนที่ยังไม่เคยรู้จักการค้าบนอินเทอร์เน็ต จะได้มีช่องทางเพิ่มขึ้นในกาหารายได้ หลายคนถามว่าใครเหมาะที่จะทำธุรกิจอีคอมเมิรซ์ คนที่มีธุรกิจอยู่แล้ว หรือบุคลทั่วไป เช่น พนักงานบริษัท นักเรียนนักศึกษา ก็ต้องขอบอกว่าใครก็ได้ที่มีความตั้งใจจริง และมีสินค้าที่ต้องการขาย

ขั้นตอนแรก ต้องใช้อินเทอร์เน็ตให้คล่องซะก่อน เพราะถ้าไม่ใช้ให้คล่อง หรือไม่เคยเรียนรู้สังคมการค้าออนไลน์ ก็คงขายไม่ได้ ต้องไปซื้อดูก่อน จะได้รู้ว่าคนซื้อ หรือลูกค้าของเรา เราต้องการอะไรจากผู้ขายสินค้าทางเน็ต

ขั้นตอนที่สอง หาสินค้าที่ต้องการขาย อาจจะสำรวจความต้องการจากอินเทอร์เน็ตซะก่อน จะได้รู้ว่าลูกค้าของเราใช้เน็ตหรือเปล่า บางคนเอาสินค้าที่กลุ่มลูกค้าไม่ใช้เน็ตเลย ยังไงก็ขายไม่ได้

ขั้นตอนที่สาม เริ่มทำเว็บไซต์ อาจจะใช้เว็บบล็อกฟรี เช่น Blogger, wordpress, หรือเว็บอื่นๆ ที่มีบริการฟรีมากมาย สร้างเนื้อหาสาระในเว็บให้น่าสนใจ ทั้งข้อความและรูปภาพ

ขั้นตอนที่สี่ นำเอาสินค้า ไปประกาศขายในตลาดกลางออนไลน์ (e-marketplace) เช่น http://www.thaisecondhand.com/ , http://www.pantipmarket.com/ และอีกมากมายของใช้ google ค้นหาดูนะครับ

ลองทำเลยครับ อย่ามัวแต่คิดแล้วไม่ได้ทำซะที เริ่มต้นแล้วยังต้องมีการเรียนรู้อีกเยอะครับ ขอเตือนไว้นิดนึงครับว่า มือใหม่อย่าเพิ่งเริ่มใช้เงินเยอะ แต่ก็อย่าทำเว็บให้กระจอกนัก เนื้อหาสาระข้อความต่างๆ รวมถึงรูปภาพ จะต้องมีความพิถีพิถันมากๆ เพราะเป็นหน้าตาของเราครับ

การชำระเงินฝ่านบัตรเครดิตออนไลน์

2007-09-26T12:01:00.000+07:00

คำถามของคุณธีรวัฒน์มีดังนี้ " ผมค้าขายร้านแผงลอยแต่ทำมานานแล้ว ผมได้มีลูกค้าต่างประเทศ ติดต่อค้าขายกัน กระผมให้โอนผ่าน บัญชี บางราย ก็ โอ.เค. แต่บางรายบอกไม่สะดวก แล้วเขาถามผมว่า มีระบบรูดบัตรเครดิตไหม ผมตอบว่าไม่มี ก็เลยไม่ได้ Order เจ้านั้นไป ผมติดต่อ กับธนาคาร คุณสมบัติ ผมไม่ผ่าน
อยากทราบว่า มีตัวแทนหรือบริษัท ที่เรียกเก็บเงินทาง E-comหรือเปล่า ถ้ามีช่วยแจ้งกระผมด้วย"

การชำระเงินฝ่านบัตรเครดิตออนไลน์ถือเป็นการชำระเงินแบบ E-Payment ประเภทหนึ่ง

ผมขอแยกประเด็นตอบก่อนนะครับ การที่ธนาคารจะออก Merchant ID ให้นั้นเขามีกฎดังนี้

ผู้ขอต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลก่อน (ยกเว้น บางธุรกิจ เช่น รีสอร์ต หรือโรงแรม)
การจดทะเบียนนิติบุคคลต้องมีอายุการดำเนินงานมาอย่างน้อย 1 ปี (จดวันนี้พรุ่งนี้ไปขอก็ไม่ได้นะครับ เพราะเขาจะต้องตรวจสอบสเตรทเม้นทด้วย
มีเงินค้ำประกัน 1 แสนบาท

กฎเหล่านี้ที่ธนาคารตั้งขึ้นเพื่อป้องกันความเสี่ยงของการรับชำระเงินผ่านบัตรเครดิต เพราะต้องเข้าใจก่อนว่า บัตรเครดิตไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อใช้ในระบบซื้อขายออนไลน์ สังเกตุว่าทุกครั้งที่ท่านชำระผ่านบัตรเครดิตจะต้องเซ็นชื่อกำกับหลังใบสลิปทุกครั้ง และต้องมีบัตรเครดิตให้พนักงานรูด

แต่ การซื้อสินค้าบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตนั้น แม้จะมีช่องให้กรอก หมายเลขบัตร ชื่อผู้ถือบัตร วันหมดอายุ (ระบบรักษาความปลอดภัย ใส่เพื่อป้องกันเวลาส่งข้อมูลช่วยป้องกันให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องลักข้อมูล ไปใช้ประโยชน์อย่างอื่น) แต่เครื่องคอมพิวเตอร์ยังไม่สามารถตรวจสอบได้ว่าผู้ที่ทำรายการหรือกรอก หมายเลขบัตรเครดิตเหล่านั้นเป็นเจ้าของบัตรหรือไม่ เพราะข้อมูลบนบัตรเครดิตสามารถจะลักกันได้อย่างง่ายดาย เช่นเวลาที่ท่านส่งบัตรให้กับพนักงาน เขาก็สามารถที่จะจดจำได้ หรือบางคนแกล้งเปิดเว็บขายสินค้าถูกๆ ก็หลอกให้คนกรอกบัตรเครดิต ส่งข้อมูลมาให้เขาแล้ว

ดังนั้นการที่ร้านได้รับรหัสอนุมัติจากธนาคาร จึงเป็นเพียงการตรวจสอบเบื้องต้นเท่านั้นว่า ชื่อและหมายเลขบัตรถูกต้อง บัตรที่ใช้ยังไม่หมดอายุ และมีวงเงินพอจ่ายค่าสินค้า เมื่อท่านทำการเรียกเก็บเงิน ธนาคารเขาก็จะต้องออกเงินจำนวนนั้นให้ท่านไปก่อน แล้วก็จะไปเรียกเก็บกับเจ้าของบัตรในงวดบัญชีถัดไป

ทีนี้ถ้าเจ้าของบัตรไม่ได้รับสินค้าจากท่าน เขาก็มีสิทธิที่จะปฏิเสธการชำระเงินจำนวนนั้น ธนาคารก็จะเรียกให้ท่านนำเงินจำนวนนั้นมาคืน (จำนวนเงินที่ธนาคารโอนให้ เขาจะหักเป็นค่าธรรมเนียม 3 % แต่เวลาเรียกคืนธนาคารจะเรียกเต็มจำนวน แถมมีค่าปรับChargeback อีก 200 บาท) ถ้าท่านไม่คืนเขาก็จะหักจากเงินประกันที่ท่านค้ำไว้ ลูกค้าต่างประเทศจึงนิยมใช้บัตรเครดิตซื้อสินค้า เพื่อป้องกันความเสี่ยงถ้าผู้ขายตุกติกไม่ส่งสินค้าให้เขาได้ ในกรณีที่ไม่ได้รับสินค้า เจ้าของร้านค้าอาจนำใบส่งของไปยืนยันเพื่อให้ธนาคารเรียกเก็บกับลูกค้าอีกครั้ง แต่ในกรณีข้อปฏิเสธของลูกค้าที่ว่า "ไม่ได้ใช้รายการ" นั้น คงจะเป็นเรื่องยากที่จะยืนยันกัน เพราะสถานที่รับสินค้าอาจเป็นคนละที่อยู่ของเจ้าของบัตรก็ได้

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ได้มีการพัฒนาระบบบัตรเครดิตให้รัดกุมขึ้น เช่นต้องใส่พาสเวิลด์ประกอบ เพื่อระบุว่าเป็นเจ้าของบัตรตัวจริงด้วย ซึ่งคงจะเริ่มแพร่หลายในเร็ววันนี้ สำหรับเรื่องที่มีตัวแทนเรียกเก็บเงินหรือเปล่านั้น ปัจจุบัน บริษัท เวโลคอล (ประเทศไทย) จำกัด รู้ดีถึงปัญหาดังกล่าว เลยอนุญาตให้ SME ที่ยังไม่ได้จดทะเบียนนิติบุคคล แต่ลองอยากเริ่มต้นค้าขายให้ใช้ Merchant ของบริษัทฯ ไปก่อน โดยให้ธนาคารแยกบัญชีเป็นรายๆ ให้ ด้วยวิธีเหล่านี้ก็จะทำให้ธนาคารทราบ กระแสเงินค่าสินค้าของแต่ละร้าน วันที่ท่านพร้อมจะจดทะเบียนเป็นนิติบุคคล ก็สามารถเอาประวัติการเงินเหล่านี้มาเจรจากับธนาคาร ก็จะได้รับการผ่อนปรนเรื่องคุณสมบัติต่างๆ ลงได้ (เพราะอย่าลืมว่า ธนาคารก็มีรายได้จากการค้าของท่านด้วย)

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้บริษัทฯ ใช้วิธีบริหารความเสี่ยง โดยชะลอโอนเงินให้กับร้านค้าที่ใช้ Merchant ID ของเวโลคอล 2 เดือน (หลังเรียกเก็บเงิน- เป็นเวลาที่ธนาคารน่าจะไปเรียกเก็บกับเจ้าของบัตรแล้ว) แต่ก็ไม่ใช่วิธีที่ปลอดภัยนัก เพราะระยะเวลาที่ผู้ถือบัตรสามารถปฏิเสธการใช้บัตรนั้น วีซ่าให้สูงถึง 180 วัน ดังนั้นอีก 4 เดือน เวโลคอลยังต้องแบกรับความเสี่ยงนี้อยู่ แต่ครั้นจะรอจนครบกำหนด แล้วปล่อยวงเงินให้ร้านค้า ก็คงเป็นเรื่องยาก เพราะจะเกิดปัญหาเงินทุนหมุนเวียนตามมา จึงต้องมาคุยรายละเอียดเป็นกรณีๆ ไป เพื่อหาหลักประกันที่เป็นธรรมทั้งสองฝ่าย

(แหล่งข้อมูล: อ.สิทธิเดช ลีมัคเดช)

PKI (Public Key Infrastructure)

2007-09-26T11:45:00.000+07:00

PKI คือ ระบบป้องกันข้อมูลวนการสื่อสารผ่านเครือข่ายอินเตอร์เนต โดยมีหลักการทำงานดังนี้

PKI จะใช้กุญแจคู่ (Key pairs) ในการเข้ารหัสและถอดรหัสข้อมูลโดย กุญแจนี้ประกอบด้วย กุญแจส่วนตัว (Private Key) และกุญแจสาธารณะ (Public Key) กุญแจทั้ง 2 นี้จะได้มาพร้อมกับใบรับรองที่ CA ออกให้ โดยการเข้ารหัสด้วยกุญแจหนึ่งจะต้องถอดรหัสด้วยอีกกุญแจหนึ่งเท่านั้น Private Key จะเก็บไว้ที่เจ้าของใบรับรองส่วน Public Key CA จะแจกจ่ายให้กับผู้อื่น เพื่อนำไปใช้ในการติดต่อกับเจ้าของใบรับรอง ทำให้มีความน่าเชื่อถือ และความปลอดภัยมากขึ้นในการทำธุรกรรมอิเลกทรอนิกบนเครือข่ายอินเตอร์เนต รวมถึงเป็นระบบที่ได้รวบรวมบริการพื้นฐานต่างๆเข้าไว้ด้วยกัน ซึ่งประกอบไปด้วยองค์ประกอบต่างๆ ได้แก่ ระบบการรหัส (Cryptography), ใบรับรองอิเล็กทรอนิกส์ (Digital Certificate), ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ (Digital Signature) ซึ่งองค์ประกอบเหล่าจะจัดตั้งขึ้นโดยองค์กรที่ทำธุรกรรมนั้นเอง หรือโดยองค์กรที่เป็นกลางซึ่งเรียกว่า ผู้ประกอบการรับรอง (Certification Authority) หรือผู้ให้บริการรับรอง (Certification Service Provider) เทคโนโลยี PKI นี้เอง สามารถตอบสนอง ความต้องการพื้นฐานด้านความปลอดภัยของการทำธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ 5 ประการดังที่ได้กล่าวไว้แล้วคือ Confidentiality, Integrity, Authentication, Non-repudiation และ Access ControlCA (Certification Authorization) คือผู้ประกอบบกิจการรับรองการใช้ Key pairs ในรูปแบบของใบรับรอง อีกนัยก็คือผู้ที่รับรองความปลอดภัยของข้อมูลอิเลกทรอนิก และยืนยันความมีตัวตนของเจ้าของใบรับรองในการทำธุรกรรม อินเตอร์เนต CA จะสร้างความเชื่อมั่นให้กับการทำงานของ PKICryptography หรือ ระบบการรหัส หมายถึงระบบที่ผู้ส่งข้อความเข้ารหัส (Encrypt) เปลี่ยนแปลงข้อมูล จากข้อความปกติ (Plain Text) ไปเป็นข้อความที่เข้ารหัส (Cipher text) หลังจากนั้นจึงส่งข้อความไปให้ผู้รับ ทางผู้รับจะถอดรหัสข้อมูล (Decrypt) เพื่อให้ได้ข้อความปกติเหมือนดังที่ส่งมา วัตถุประสงค์ของ Cryptography ก็เพื่อที่จะปกปิดข้อมูลให้เป็นความลับในระหว่างที่ส่งข้อมูล โดยแม้จะมีผู้แอบลักลอบดูข้อมูลก็ไม่สามารถอ่านข้อความนั้นๆ ได้ เนื่องจากได้เป็นข้อมูลที่อ่านไม่ออกเพราะไม่สามารถถอดรหัสให้อ่านออกได้

สรุปโดยปกติทั่วไปหน้าที่ของผู้ออกใบรับรองฯ มีดังนี้

สร้างคู่กุญแจ (Key pairs) ตามคำขอของผู้ขอใช้บริการ
ออกใบรับรองฯ เพื่อยืนยันตัวบุคคลของผู้ขอใช้บริการ
จัดเก็บกุญแจสาธารณะ (Public Key) ในฐานข้อมูล
เปิดเผยกุญแจสาธารณะต่อสาธารณชนที่ติดต่อผ่านทางระบบเครือข่าย
ยืนยันตัวบุคคลที่เป็นเจ้าของกุญแจสาธารณะตามคำขอของบุคคลทั่วไป
เปิดเผยรายชื่อใบรับรองฯ ที่ถูกยกเลิกแล้ว (Certificate Revocation List หรือ CRL) เพื่อเป็นการบอกแก่สาธารณชนว่าใบรับรองฯ นั้น ไม่สามารถนำมาใช้ได้อีกต่อไปDigital Signatures หรือลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ หมายถึงกลุ่มของตัวเลขกลุ่มหนึ่งซึ่งแสดงความมีตัวตนของบุคคลคนหนึ่ง (กลุ่มตัวเลขนี้จะมีเลขที่ไม่ซ้ำกับใครเลย) ซึ่งจะใช้ในการแนบติดไปกับเอกสารใดๆ ก็ตามในรูปแบบของไฟล์ เจตนาก็เพื่อเป็นการยืนยันหรือรับรองข้อความที่ปรากฎอยู่ในไฟล์นั้นๆ ทำนองเดียวกับการลงลายมือชื่อด้วยหมึกลงบนกระดาษ เพื่อเป็นการยืนยันหรือรับรองข้อความที่ปรากฎอยู่บนกระดาษนั่นเอง

Digital Certificates หรือ ใบรับรองอิเล็กทรอนิกส์
หมายถึงชุดข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่มีข้อความและตัวเลขที่แสดงและระบุยืนยัน การมีตัวตนของผู้ถือใบรับรองนั้นๆ ซึ่งใบรับรองอิเล็กทรอนิกส์ ถูกออกให้โดยองค์กรผู้ทำหน้าที่ออกใบรับรองฯ (Certification Authority หรือ CA) ซึ่งเป็นที่เชื่อถือได้

เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น ใบรับรองอิเล็กทรอนิกส์ก็เปรียบเสมือนหนังสือเดินทางนั่นเอง ซึ่งในหนังสือเดินทางจะมีข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับผู้ถือหนังสือเดินทาง นั้น โดยข้อมูลนั้นจะแสดงว่า ผู้ถือเป็นใคร หนังสือเดินทางเล่มนี้ออกที่ไหน ใครเป็นผู้ออก ออกเมื่อไร หมดอายุเมื่อไร เลขที่หนังสือเดินทางหมายเลขอะไร เป็นต้น ซึ่งในใบรับรองอิเล็กทรอนิกส์ก็จะมีข้อมูลดังกล่าวในทำนองคล้ายคลึงกัน

Authentication
คือการแสดงตัวตนว่าเป็นบุคคลที่ได้กล่าวถึงไว้จริง และมีอำนาจตามที่ได้กล่าวไว้จริง (เหมือนแสดงบัตรประชาชนซึ่งมีรูปติดด้วย หรือใช้ระบบล็อค ผูที่จะเปิดได้คือคนที่ถือกุญแจเท่านั้น)

Authorization
คือขั้นตอนในการอนุญาตให้แต่ละบุคคลสามารถเข้าถึงข้อมูลหรือระบบใคได้บ้าง โดยต้องผ่านขั้นตอนของการ Authentication ก่อน

RSA
เป็นการเข้ารหัสอย่างหนึ่งแบบ Public Key ซึ่งมาจากการ assume ว่าการแยกตัวประกอบของผลคูณของตัวเลข prime ขนาดใหญ่ 2 ตัวเป็นสิ่งที่กระทำได้ยาก algorithm นี้คิดโดย Adi shamir,Lornard M. Adleman,Ronald L. Rivest ถือเป็น algorithm แบบ Public Key ตัวแรกที่สามารถใช้งานจริงได้ในการรักษาความลับของข้อมูล รวมถึงใช้ในการสร้าง Digital Signatures ด้วย

ธนาคารทำธุรกิจอิเล็ทรอนิกส์อย่างไร

2007-09-26T11:31:00.001+07:00

ธนาคารในยุคปัจจุบันได้นำเอาแนวคิดธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์มาใช้กันอย่างแพร่หลาย โดยผ่านทางเทคโนโลยี 2 รูปแบบ ได้แก่ ผ่านเ่ครือข่ายอินเทอร์เน็ต และผ่านเครือข่ายวงจรเช่าของธนาคาร (Lease Line) ซึ่งทั้งสองวิธีนี้ได้ช่วยให้ธนาคารสามารถให้บริการแก่ลูกค้าได้มากขึ้นโดยใช้จำนวนพนักงานเท่าเดิม

การให้บริการผ่านเครือข่ายวงจรเิช่า ดังที่เราจะเห็นได้จากตู้เอทีเอ็ม ตู้ฝากเงินสด ตู้ปรับยอดบัญชี และตู้รับฝากเช็ค เป็นต้น อุปกรณ์เครื่องจักรเหล่านี้ทำหน้าที่แทนพนักงานที่เคาน์เตอร์ ที่ให้บริการได้เพียง 8 ชั่วโมงต่อวัน (โดยประมาณ) เท่านั้น แต่เครื่องเหล่านี้ให้บริการตั้งแต่ 6.00-24.00 น. ซึ่งทำงานได้มากกว่าใช้มนุษย์หลาวเท่านักเรียกได้ว่าเป็นพนักงานดีเด่นกันเลยทีเดียวครับ

อีกวิธีหนึ่งคือการให้บริการฝ่านระบบธนาคารอินเทอร์เน็ต ที่ลูกค้าสามารถทำได้เองที่ใดก็ได้ ขอแค่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ก็ทำธุรกรรมได้เพียงแต่จะเบิกเงินสดออกมาไม่ได้เท่านั้นเอง แต่จะโอนเงินให้ใคร ชำระค่าบริการ หรือตรวจสอบยอดเงินในบัญชีก็ทำได้สะดวกขึ้น วิธีการนี้ได้รับความนิยมมาขึ้นในปัจจุบัน

การให้บริการแบบนี้ ถือว่าเป็นการทำอีคอมเมิรซ์ระหว่างธนาคารและลูกค้าบุคคลและนิติบุคคล ธนาคารกับธนาคารด้วยกัน หรือธนาคารกับองค์กรรัฐ

อะไรคือธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์

2007-09-26T11:11:00.000+07:00

หลายคนยังสงสัยว่าธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์คืออะไร ผมก็จะของตอบคำถามนี้เพื่อความกระจ่างนะครับ "ธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ คือ การดำเนินธุรกิจทั้งในด้านการบริหารจัดการและการตลาดด้วยเทคโนโลยีไอซีที" ซึ่งเป็นความหมายที่กว้างและครอบคลุม ส่วนในเรื่องของพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ (E-Commerce) ก็เป็นส่วนหนึ่งของธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับการตลาดและประชาสัมพันธ์เท่านั้น ในปัจจุบันมีหลายเว็บไซต์ที่ทำธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ 100% ได้แก่ เว็บไซต์ Amazon.com ของนาย Jeff Bezos ผู้ก่อตั้ง และเป็นบุคคลที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ที่ทำธุรกิจอีคอมเมิรซ์ค้าปลีก (B2C) ในยุคปัจจุบัน ธุรกิจ Amazon.com ได้ดำเนินการจัดทำหน่ายและกระจายสินค้า (Distribution & logistics) ไปทั่วโลก ซึ่งถือเป็นจุดแข็งหลักทางธุรกิจของ Amazon.com

สรุปความ พ.ร.บ การการทำผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับเข้าใจง่าย)

2007-09-12T15:48:00.000+07:00

เจ้าของไม่ให้เข้าระบบคอมพิวเตอร์ของเขา แล้วเราแอบเข้าไป มีโทษจำคุก 6 เดือน
แอบไปรู้วิธีการเข้าระบบคอมพิวเตอร์ของชาวบ้าน แล้วเที่ยวไปโพนทะนาให้คนอื่นรู้ มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี
ข้อมูลของเขา เขาเก็บไว้ในระบบคอมพิวเตอร์ดี ๆ แล้วแอบไปล้วงของเขา มีโทษจำคุกไม่เกิน 2 ปี
ส่งข้อมูลหากันผ่านเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบส่วนตัว แล้วเราแอบไปดักจับข้อมูลของเขา มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี
โขมยข้อมูลในระบบคอมพิวเตอร์ของผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี
ระบบคอมพิวเตอร์ของชาวบ้านทำงานอยู่ดี ๆ เราดันยิง packet หรือ message หรือ virus หรือ trojan หรือ worm หรือเข้าไปก่อกวนจนระบบของผู้อื่นหยุดทำงาน มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี
ส่งอีเมล์รบกวนผู้อื่น โดยผู้รับไม่ยินยอม ทำให้เกิดความเบื่อหน่ายรำคาญ มีโทษปรับไม่เกิน 100,000 บาท
ถ้าเราทำผิดข้อ 5. กับ ข้อ 6. แล้วมันสร้างความเสียหายใหญ่โตในระดับรากหญ้า มีโทษจำคุกตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป
ผู้ที่สนับสนุนให้ผู้อื่นกระทำการดังข้อ 1 ถึง 7 โดยจัดหาโปรแกรมเครื่องมือ หรือฝึกสอนการ มีโทษจำคุกไม่เกิน 1 ปี
แสดงภาพลามกอนาจาร แสดงข้อมูลที่ทำให้บุคคลอื่นเสียหาย หรือกระทำการใดโดยมีผลกระทบต่อความมั่นคงของประเทศ มีทาจำคุกไม่เกิน 5 ปี
ใครเป็นเจ้าของเว็บ แล้วยอมให้เกิดความผิดตาม 10. มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี
ถ้าเราเรียกให้ชาวบ้านเข้ามาดูงานของศิลปินข้างถนน ซึ่งชอบเอารูปชาวบ้านมาตัดต่อ เตรียมใจไว้เลยมีโดน ... เจอคุกไม่เกิน 3 ปี
การกระทำผิดที่เว็บไซต์ที่อยู่เมืองนอก โดยผู้กระทำผิดเป็นคนไทย ก็ต้องได้รับโทษเช่นกัน
การกระทำผิดที่เว็บไซต์ที่อยู่เมืองนอก โดยผู้กระทำผิดเป็นคนต่างชาติ คนไทยก็สามารถเรียกร้อง ให้ได้รับโทษเช่นกัน

กรณีศึกษาแผนธุรกิจ

2007-09-05T20:33:00.000+07:00

"แผนธุรกิจนำเที่ยว" รหัสไฟล์ smesmart

"แผนธุรกิจมะนาวแปรรูป"

"แผนธุรกิจร้านเช่าหนังสือ"

"แผนธุรกิจร้านสะดวกซื้อ 25 ชั่วโมง" รหัสไฟล์ smesmart

"แผนธุรกิจร้านก๋วยเตี๋ยว"

"แผนธุรกิจร้านดอกไม้ฟ้าใส"

"แผนธุรกิจร้านถ่ายรูปสตูดิโอ"

"แผนธุรกิจเต้นท์สำหรับเดินทาง"

"แผนธุรกิจรองเท้าแตะพื้นยาง"

"แผนธุรกิจเครื่องจักรเล็กปิดผนึกบรรจุภัณฑ์"

"แผนธุรกิจเครื่องดื่มธัญพืชสมุนไพร"

"แผนธุรกิจเครื่องปรุงชนิดผง"

"แผนธุรกิจเทียนสมุนไพรอโรม่า"

"แผนธุรกิจแผนยางรมควัน"

"แผนธุรกิจร้านวีดีโอให้เช่า"

"แผนธุรกิจอาหารสำเร็จรูปแช่แข็ง" รหัสไฟล์ smesmart

"แผนธุรกิจอาหารเช้าธัญพืช"

"แผนธุรกิจร้านอินเตอร์เน็ตคาร์เฟ่"

"แผนธุรกิจอุตสาหกรรมซอสปรุงรส"

"แผนธุรกิจอุปกรณ์กันมด"

"แผนธุรกิจอุปกรณ์ปรับแรงดันไฟฟ้า"

"แผนธุรกิจไวด์ส้มโอ"

"แผนธุรกิจไอศกรีมสมุนไพร"

"แผนธุรกิจไคติน-ไคโตรซานรักษาแผล"

"แผนธุรกิจกำจัดคราบน้ำมัน"

"แผนธุรกิจข้าวเสริมสุขภาพสำเร็จรูป"

"แผนธุรกิจคาร์แคร์"

"แผนธุรกิจถ่านกัมถันต์"

"แผนธุรกิจนวดแผนไทย"

"แผนธุรกิจน้ำผลไม้ชนิดผง"

"แผนธุรกิจบริการทำความสะอาด" รหัสไฟล์ smesmart

"แผนธุรกิจนิตยสารผู้ชาย"

"แผนธุรกิจบริการสุนัข"

"แผนธุรกิจบะหมี่ผสมใยอาหาร"

"แผนธุรกิจบ้านใร่กาแฟ"

"แผนธุรกิจบำบัดน้ำเสีย"

"แผนธุรกิจปลาล้าสำเร็จรูป"

"แผนธุรกิจปุ๋ยอินทรีย์จากปลา"

"แผนธุรกิจผักผลไม้แผ่นกรอบ"

"แผนธุรกิจรถรับส่งขึ้น BTS"

"แผนธุรกิจพลาสติกย่อยสลาย"

"แผนธุรกิจกำแพงแสนคอมเมอร์เชียล"

"แผนธุรกิจเมดิแคป"

"แผนธุรกิจ senate account"

"แผนธุรกิจ น้ำนมข้าว"

"แผนธุรกิจ ถาดกระดาษ"

"แผนธุรกิจสปา"

"แผนธุรกิจ น้ำดื่ม"

"แผนธุรกิจ สมุนไพรกลาวเครือ"

"แผนธุรกิจ บล็อกสมาน"

โครงการสร้างวิชาชีพเว็บมาสเตอร์รุ่นใหม่

2007-07-09T10:45:00.001+07:00

เมื่อวานนี้...8 กรกฏาคม 2550 มีโอกาสสัมภาษณ์น้องๆ และทีมงานผู้ประสานงานโครงการ Young Webmaster ซึ่งเป็นโครงการที่ส่งเสริมการพัฒนาทักษะวิชาชีพการเป็นผู้ดูแลเว็บไซต์ (Webmaster)ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ของไทยที่กำลังเติบโตขึ้นทุกวัน แต่ยังขาดแรงงานวิชาชีพด้านไอที ที่จะมาดูแลและพัฒนาเว็บไซต์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนหลักจาก สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย และ บมจ.อินเทอร์เน็ตประเทศไทย ให้การส่งเสริมมาจนถึงรุ่นที่ 5 ในปีนี้ เนื้อหาสาระของโครงการนี้ได้แบ่งกลุ่มงานออกเป็น 4 กลุ่ม ได้แก่ Graphic Design, Programming, Content และ Marketing ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญในการแบ่งแยกหน้าที่ความรับผิดชอบในการทำงานเว็บอย่างเป็นระบบ ซึ่งในปัจจุบันไม่ค่อยเป็นระบบเท่าไรนัก คนเดียวทำมันทุกอย่าง...มันจะไปดีได้อย่างไร!

ครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ผมจัดรายการในห้องออกอากาศที่มีคนมากกว่า 2 คน เพราะมีมากถึง 4 คน ก็ทำให้รู้สึกอบอุ่นขึ้น เพราะห้องจัดรายการวิทยุของ สวท.(สถานีวิทยุแห่งประเทศไทย) นั้นกว้างใหญ่เหลือเกินครับ จุได้สิบห้าคนสบายๆ การสัมภาษณ์เป็นไปอย่างกันเอง แขกรับเชิญของผมประกอบไปด้วย คุณโอ๋ (ศิรณัชชา วุฒิประพันธ์พงศ์)เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงาน จากสมาคมผู้ดูแลเว็บไทย (www.webmaster.or.th) น้องลักกี้ สาวน้อยปี 4 จาก มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นประธาน Young Webmaster รุ่นที่ 4 และน้องเอฟ จากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี บางมด จากรุ่น 4 เช่นเดียวกัน ซึ่งน้องทั้งสองมาเป็นรุ่นพี่ดูแลรุ่นน้อง ประเด็นที่น่าสนใจจากการสนทนากับน้องทั้งสองคน ได้ให้มุมมองกับผู้ใหญ่ในวงการไอทีอย่างผม ถึงแนวคิดของเยาวชนไทยที่มีต่อสาขาวิชาชีพด้านไอที ทำให้ผมรู้สึกสนใจเด็กๆ ที่ผ่านจากโครงการนี้เป็นอย่างมาก ที่เป็นคนไอทีรุ่นใหม่ที่สามารถสื่อสารกับคนทั่วไปในสังคมได้อย่างราบรื่น อีกทั้งยังสามารถพูดเรื่องไอทียากๆด้วยภาษาที่แสนจะเรียบง่าย ชนิดที่ใครๆก็ฟังได้ แบบนี้แหละครับที่ผมมองหามานาน ว่าจะมีสถาบันใดที่จะสามารถผลิตบุคคลากรด้านไอซีทีรุ่นใหม่ ที่สามารถทำงานร่วมกับแผนกต่างๆในองค์กร ไม่หลงไหลได้ปลื้มกับความรู้ทางเทคนิค จนลืมตัวมองคนอื่นๆเป็นโง่ไปหมด...จริงแล้วใครโง่กันแน่! ผมเองบอกได้เลยว่านิสัยแบบนี้มาถูกสั่งสอนมาจากบรรดาอาจารย์หัวโบราณขี้โอ่..ที่บ้าเทคโนโลยีไอทีจนคิดว่าตัวเองฉลาดเกินนักศึษา ผมอยากจะยกเรื่องแนวคิดของ ปรามาจารย์ด้านการตลาดอย่าง ฟิลลิปส์ คอตเลอร์ ที่ได้กล่าวไว้ในชั้นเรียนได้อย่างน่านับถือว่า "ผมรู้สึกเหมือนเป็นนักศึกษาทุกครั้งที่เข้าชั้นเรียน เพราะว่าผมจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่จากทุกคนในชั้นเรียนของผม" เห็นไม๊ละครับว่าใครได้ยินได้ฟังก็อยากเรียนกับปรามาจารย์ท่านนี้ทุกครั้งไป

โครงการ Young Webmaster เป็นโครงการที่ดีมาก แม้ว่าจะรับได้เพียง 80 คนเท่านั้น แต่ก็เป็นผลผลิตที่มีคุณภาพใครมีลูกหลานที่ต้องการเข้าโครงการนี้ ก็ต้องขอเน้นย้ำนะครับว่าต้องการเข้าร่วมโครงการนี้จริง เพราะได้รับข้อมูลมาว่ามีบางคนได้แล้วไม่เอา??? ทำให้เพื่อนๆอีกหลายคนที่สนใจมากๆต้องเสียโอกาสไป ขอร้องเถอะครับ ท่านที่อ่านบทความนี้แล้วสนใจ ศึกษาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ http://www.ywc.in.th/ ผมหวังว่าดโครงการนี้จะมีไปเรื่อยๆ และเพิ่มจำนวนสมาชิกเว็บมาสเตอร์รุ่นใหม่มากขึ้นเยอะๆครับ

ยุคนี้ต้องใช้อีเมล์

2007-07-09T10:45:00.000+07:00

ไม่ต้องถามกันเลยนะครับว่ามีอีเมล์กันหรือยัง เพราะยุคนี้ใครไม่มีอีเมล์ก็ถือว่าเชยมากๆ... มีไว้แต่ไม่ได้เปิดยังอายน้อยกว่า แต่ก็ยังน่าอายอยู่ดีละครับ การจะมีอีเมล์กันซักชื่อ เดี๋ยวนี้ไม่ใช่เรื่องยาก ไม่ลงทุนหาของฟรีมาใช้ก็ได้ อย่างเช่น Yahoo! Hotmail หรือ Gmail สมัครก็ง่ายๆ และอย่ามาอ้างนะครับว่าเป็นภาษาอังกฤษแปลไม่ออก! เพราะเดี๋ยวนี้เข้ามีเมนูภาษาไทยให้ใช้กันอย่างสะดวก....ประโยชน์ของอีเมล์นั้นมีคุณค่าอเนกอันต์ ถ้ารู้จักใช้ให้เป็น ก็ประหยัดได้เยอะ ทั้งส่งจดหมาย ส่งไฟล์เอกสาร ส่งไฟล์ภาพ ส่งไฟล์วิดีโอ ขอแนะนำให้ใช้อีเมล์บ่อยๆ จะได้คล่องตัว เวลาที่ผมไปสอนหนังสือ ทั้งที่มหาวิทยาลัยเกริก และที่อื่นๆ ก็มักจะถามผู้เข้าอบรมเสมอว่าใครมีอีเมล์แล้วบ้าง ก็จะพบว่าถ้าเป็นระดับนักเรียนนักศึกษาก็จะมีกันถ้วนหน้า แต่ถ้าเป็นระดับผู้ใหญ่ก็จะยกมือกันคนสองคน เป็นสถิติที่น่าสนใจอย่างยิ่ง เพราะการพัฒนาสังคมไปสู่สังคมไอซีทีของประเทศนั้นจะขึ้นอยู่ที่ปริมาณการใช้เทคโนโลยีของผู้คนในสังคมทุกเพศทุกวัย ไม่จำกัดเฉพาะวัยเด็ก วัยรุ่น อย่างของผู้ใหญ่ก็มีการอบรมการใช้คอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต เช่น โครงการของ คุณหญิงชัชนี จาติกวนิช http://www.happyoppy.com/ ที่ต้องขอชื่นชมและปรมมือให้นะครับ เข้าไปดูในเว็บไซต์เห็นว่านอกจากสอนคอมพิวเตอร์แล้ว ยังมีการสอนการถ่ายรูปด้วยกล้องดิจิตอลด้วยนะครับ ผู้ใหญ่ทั้งหลายไม่ต้องอายเลยครับโรงเรียน คุณลุง คุณป้า คุณตา คุณยาย มากันครบเลย.....วันนี้ใครไม่มีอีเมล์ ต้องไปรีบสมัครแล้วนะครับ ไม่ยากอย่างที่คิด ถ้ากลัวว่าไม่รู้จะส่งไปหาใคร ก็ส่งมาหาผมก็ได้นะครับ pantits@gmail.com

เตรียมข้อมูลก่อน...ลงมือทำเว็บ

2007-07-09T10:43:00.002+07:00

สิ่งสำคัญสำหรับผู้ที่กำลังจะมีเว็บไซต์ คือการเตรียมข้อมูล ซึ่งในเรื่องนี้เราต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกเมื่อเราจะตกลงทำเว็บไซต์ เพราะข้อมูลคือวัตถุดิบที่เราจะนำมาใช้สร้างเนื้อหาสาระ (content) ของเว็บไซต์ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญที่จะดึงดูดความสนใจของผู้มาเยี่ยมเยือน... เราต้องไม่ลืมว่าเป้าประสงค์หนึ่งที่สำคัญของการมีเว็บไซต์ ก็เพื่อให้ผู้อ่านได้เข้าใจถึงเราและบริการของเราอย่าถ่องแท้ เว็บไซต์จะทำหน้าที่ต้อนรับแขกผู้มาเยือนแทนเรา ถ้าเว็บไซต์มีเนื้อหาที่ไม่ชัดเจน มีน้อยเกินไปก็ไม่เต็มอิ่ม มีมากเกินไปก็น่าเบื่อ ต้องมีความกระชับ เข้าใจง่าย จึงจะทำให้เว็บไซต์มีความน่าสนใจ ...รูปภาพก็เช่นกันสามารถใช้แทนคำพูดได้มากมาย รูปสวยที่สื่อความหมายจะช่วยให้เว็บไซต์เพิ่มความน่าสนใจ สร้างความเข้าใจต่อผู้ชม และนำไปสู่การสั่งซื้อสินค้าในที่สุด ลองนึกภาพเว็บไซต์ของโรงแรม ที่ไม่มีภาพห้องพักที่สวยงาม ลูกค้าคงจะลังเลที่จะจองห้องพัก เมื่อเทียบกับอีกเว็บไซต์หนึ่งที่ถ่ายภาพห้องพักอย่างสวยงามและหลายมุมมอง ด้วยช่างภาพมืออาชีพ

ผมจะเล่าประสบการณ์กับลูกค้ารายหนึ่งซึ่งต้องการทำเว็บไซต์ให้กับรีสอรท์ของเขาอยู่แถวๆภาคใต้ตอนบน ผมแนะนำให้เขาจ่ายเงินเพิ่มอีก 30000 บาท เพื่อจ้างช่างภาพมืออาชีพระกับนิตยสารชื่อดัง มาถ่ายรูปห้องพักและบรรยากาศโดยรวมของรีสอรท์ริมทะเลสไตล์แคริบเบียน เพราะผมต้องการให้รูปถ่ายเป็นตัวสร้าสีสรรให้กับเว็บไซต์ อีกทั้งยังทำให้ผู้ชมเห็นบรรยากาศที่แท้จริง ซึ่งใครๆที่ได้มายังสถานที่จริงต้องชอบแน่ๆ แต่อย่างว่าละครับ การขายสินค้าบนอินเทอร์เน็ต ลูกค้าไม่มีโอกาสได้เห็นของจริงก่อนซื้อ ถ้ามีรูปที่ชัดเจนและสวย ก็จะช่วยให้การตัดสินใจซื้อนั้นง่ายขึ้นอย่างแน่นอน การแนะนำในคราวนั้นไม่เป็นผล ผู้ว่าจ้างไม่เข้าใจ คิดว่างบประมาณที่เพิ่มขึ้นอีกสามหมื่นบาทนั้นมากเกินไป ลุกค้าได้ใช้กล้องดิจิตอลของตนเองถ่ายรูปทุกมุมที่เราต้องการ แต่อย่างว่าละครับผลงานก็ว่ากันตามฝีมือและประสบการณ์ รูปที่ได้มามีมุมมองตามที่ต้องการ แต่ดูอย่างไรก็ไม่สวย หนำซ้ำยังทำให้รีสอรท์สวยราคาหลายสิบล้าน กลายเป็นรีสอร์ทริมทะเลธรรมดาๆ ที่มีเห็นกันอยู่ทั่วไป...น่าเสียดาย แต่ในทีสุดลูกค้ารายนั้นก็กลับมาหาผมอีกครั้ง และขอให้ผมช่วยติดต่อช่างภาพมืออาชีพเพื่อถ่ายรูปใหม่ทั้หมด และนำไปปรับปรุงเว็บไซต์ หลังจากที่ผมได้นำภาพใหม่ไปใส่แทนภาพเก่าเท่านั้น ก็ทำให้เว็บไซต์ของลูกค้าดูดีขึ้นมากอย่างเห็นได้ชัด และหลังจากนั้นยอดขายก็ดีขึ้นมาก ลูกค้าทุกรายต่างชื่นชมเว็บไซต์ของรีสอรท์ แก่พนักงานต้อนรับทุกครั้งที่ไปเยือน เนื้อหาสำคัญที่สุดครับ หลายครั้งที่ผมคิดราคาค่าจ้างเขียนเนื้อหาสำหรับเว็บไซต์ แพงกว่าตัวโปรแกรมซะอีก เพราะเนื้อหาที่ดีจะทำให้เว็บไซต์มีคุณค่าและขายได้ด้วยตัวมันเอง ดังนั้นเมื่อเราจะเริ่มสร้างเว็บไซต์ ต้องให้ความสำคัญกับเนื้อหาเป็นอันดับแรกครับ

การจัดวางคอมพิวเตอร์สำหรับตัวน้อยจอมยุ่ง

2007-07-09T10:43:00.001+07:00

เช้านี้...วันพฤหัสบดีที่ 24 พฤษภาคม 2550, ได้มีโอกาสคุยกับ อ.วนิษา เรซ หรือที่ผมเรียกชื่อเล่นว่า อ.หนูดี เป็นสาวเก่งที่เรียนจบจากมหาวิยาลัยฮาร์เวิรด์ ด้านวิทยาการสมอง เป็นผู้ที่คว้างรางวัลล้านที่ 15 จากรายการอัจฉริยะข้ามคืน มีเรื่องหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์ คือคำถามที่ว่าจะต้องจัดวางคอมพิวเตอร์อย่าไรให้กับลูกน้อยของเรา อ.หนูดีได้ให้คำแนะนำว่าควรที่จะจัดบริเวรทำการบ้านของลูกให้มีบรรยากาศของการเรียนรู้ โดยมีโต๊ะทำงาน กระดาน ตู้หนังสือที่มีหนังสือน่าอ่านสำหรับเด็กๆ แต่...อย่านำเอาเครื่องคอมพิวเตอร์ ดีวีดี ไปใส่ไว้ในห้องทำการบ้านของลูก เพราะจะทำให้เกิดการเบี่ยงเบนความสนใจของลูกๆ ระหว่างการทำการบ้านได้ และที่สำคัญควรที่จะให้ลูกได้ใช้คอมพิวเตอร์เป็นเวลา ทำการเป็นเวลาที่แน่นอน อ.หนูดี แนะนำว่าเมื่อเราปรับเปลี่ยนสถานที่ และเวลาในการทำการบ้านของลูกๆให้เหมาะสมแล้ว สมองจะใช้เวลาไม่น้อยกว่า 21 วันในการสร้างใยสมองใหม่เพื่อจดจำพฤติกรรมใหม่ ดั้งนั้นคุณพ่อคุณแม่ที่ต้องการจะเปลี่ยนพฤติกรรมการทำการบ้านและใช้คอมพิวเตอร์ของลูกให้เป็นแบบใหม่ อย่างเพิ่งใจร้อนนะครับ รอไปประมาณเดือนนึงแล้วค่อยมาดูผล แต่ระหว่างที่รอก็ต้องอดทนนะครับ สำหรับโทรทัศน์อาจารย์หนูดีได้กล่าวไว้ว่าก็เป็นสิ่งที่สกัดกั้นพัฒนาการด้านสมองของลูกน้อยเช่นกัน และสาเหตุสุดท้ายที่ทำให้ลูกมีพฤติกรรมที่เราไม่ต้องการต่างๆ ก็มาจากพ่อแม่ และคนที่เลี้ยงดูนั่นเอง ใครที่สนใจอยากพบกับอาจารย์หนูดี ขอแนะนำให้ไปที่เว็บไซต์ www.geniuscreator.com ครับมีการอบรมสำหรับเด็กและพ่อแม่ที่น่าสนใจหลายหลักหลักสูตรด้วยกันครับ

ใครจะซื้อของผ่านอินเทอร์เน็ต?

2007-07-09T10:43:00.000+07:00

คำถามสำหรับผู้ที่ไม่เคยใช้อินเทอร์เน็ตมักจะเป็นแบบนี้ จึงไม่รู้ว่ากลุ่มคนที่ใช้อินเทอร์เน็ตมีมากเพียงไร? อินเทอร์เน็ตเป็นตลาดขนาดใหญ่ที่ไม่มีขอบเขต แต่จะแบ่งแยกคนในสังคมอินเทอร์เน็ต ด้วยภาษา ระดับความรู้ อายุ และรสนิยม เพราะการสื่อสารบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ตไม่เกี่ยวพันกับปัจจัยทางภูมิศาสตร์น้อยมาก การปฏิสัมพันธ์ของคนในสังคมอินเทอร์เน็ตจะทำผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์ และอินเทอร์เน็ต ไม่ต้องเดินทางไกล ไม่เสียเวลา อยู่ห่างกันครึ่งโลกก็สามารถรับรู้ข้อมูลข่าวสาร หรือทำธุรกรรมต่างๆ ได้เหมือนนั่งอยู่ด้วยกัน ผมสามารถใช้คอมพิวเตอร์ที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตจากที่ไหนก็ได้ในโลก เข้ามาทำธุรกรรมกับธนาคารสาขาที่ผมเปิดบัญชีอยู่ในประเทศไทย (Internet Banking) ได้อย่างสะดวก หรือผมต้องการหาซื้อสินค้าที่มีจำนหน่ายในต่างประเทศ ผมก็แค่เพียงเข้าไปค้นหาใหนเว็บไซต์ Google เพื่อทำการสั่งซื้อสินค้าที่ต้องการ และชำระเงินด้วยบัตรเครดิตของผม บัตรเครดิตถือเป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการซื้อสินค้าในต่างประเทศ เป็นบัตรใช้แทนเงินสดที่มีเครือข่ายเดียวทั่วโลก หรือ หรือบางคนที่ไม่ต้องการใช้บัตรเครดิตก็อาจจะใช้กระเป๋าเงินอิเล็กทรอนิกส์ (E-Wallet) อย่างเช่น Paypal ถ้าเป็นในประเทศไทยก็มี Paysbuy บนอินเทอร์เน็ตมีผู้ซื้อรออยู่แน่นอน ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นผู้ซื้อตัวยงบนอินเทอร์เน็ต ...หน้าที่ของเราคือการที่จะต้องทำให้ผู้ซื้อบนอินเทอร์เน็ตเข้าถึงเว็บไซต์ของเราให้ได้ ซึ่งก็ต้องใช้กลยุทธ์ทางการตลาดออนไลน์ เช่น Serch Engine Marketing (SEM) การตลาดด้วยอีเมล์ (E-Mail Marketing) ป้ายโฆษณา (Banner Advertising) และกลยุทธ์การตลาดออนไลน์อื่นๆอีกมาก ที่เราต้องเรียนรู้ที่จะใช้เครื่องมือเหล่านั้น ไม่ยากเกินไปครับ ตั้งใจและอดทนคือหัวใจสำคัญครับ

อยากเริ่มอีคอมเมิรซ์...ทำอย่างไรดี?

2007-07-09T10:42:00.002+07:00

ยุคนี้ พ.ศ.2550 รัฐบาลที่มีนายกรัฐมนตรีชื่อพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ ต้องยอมรับกันอย่างตรงๆว่า ประเทศไทยมีเศรษฐกิจฟีดเคือง ประชาชนไม่กล้าใช้เงิน เพราะไม่รู้ว่าทิศทางการเมืองจะเป็นอย่างไร?

... ก็รอคอยวันที่ 30 พฤษภาคม 2550 ที่จะตัดสินคดียุบพรรคการเมืองใหญ่ ไทยรักไทย และ ประชาธิปัตย์ มีข่าวลือว่าแต่ละฝ่ายก็จะยกพวกเข้าเผชิญหน้ากัน ...คิดแล้วท้อใจกับประเทศนี้จริงๆ บริษัทของผมก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน ลูกค้าลดน้อยลง ลูกค้ารายใหม่ๆ เริ่มปฏิเสธการนัด ให้เหตุผลเพียงให้เลื่อนออกไปก่อนเพราะยังไม่พร้อม เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงการระมัดระวังในการใช้จ่าย หรือลงทุนในโครงการใหม่ๆ ...แต่ความเป็นจริงแล้วการหยุดนิ่งอาจจะเป็นสัญญานอัตรายต่อกิจการของเราก็ได้ สิ่งที่ควรทำคือการหาช่องทางการตลาดใหม่ๆ ที่น่าจะเปิดโอกาสให้กับสินค้าและบริการของเรา แนวทางการค้าผ่านอินเทอร์เน็ต หรือทีเราเรียกกันติดหูว่า "อีคอมเมิรซ์" ซึ่งผมเห็นด้วยกับการใช้อีคอมเมิรซ์เป็นเครื่องมือการตลาดในยุคปัจจุบัน แต่มิใช่ว่าผมเป็นผู้ให้บริการในด้านนี้...ถึงได้เชียร์ให้ใช้กันนัก! ความจริงคืออีคอมเมิรซ์เป็นช่องทางการตลาดที่กว้างและมีต้นทุนต่ำกว่าช่องทางการตลาดอื่นๆ แต่การที่จะประสบความสำเร็จในการทำอีคอมเมิรซ์ได้นั้น ผู้ทำจะต้องมีความตั้งใจในการเรียนรู้ มีเงินลงทุน และมีสินค้าจริงๆ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องมี...ความเชื่อและศรัทธาในระบบการค้าขายผ่านสังคมอินเทอร์เน็ต ซึ่งจะทำได้ก็ต้องได้มีประสบการณ์ในการซื้อสินค้าผ่านอินเทอร์เน็ตซะก่อนจึงจะเข้าใจ ผู้ประกอบการส่วนมากอยากทำธุรกิจอีคอมเมิรซ์ แต่ไม่เคยซื้อของผ่านระบบนี้เลย ก็อาจจะทำให้ไม่เชื่อมั่นในระบบการค้าผ่านเครือข่ายอินทอร์เน็ต ดังนั้นผมขอแนะนำการเริ่มต้นที่ไม่ยาก (1) สมัครใช้อินเทอร์เน็ตความเร็วสูง แล้วใช้ทุกวันให้เป็นนิสัย (2) ไม่เก่งไม่ว่า แต่ต้องอดทน เรียนรู้ จดจำ และทำตาม (3) หาแหล่งความรู้ หนังสือ เว็บไซต์ หรือผู้รู้ใกล้ตัว (4) เข้าหลักสูตรอบรม การสร้างเว็บ การตลาดออนไลน์ และการเขียนเพื่อการสื่อสาร (Copywriting) (5) ซื้อสินค้าหรือบริการผ่านอินเทอร์เน็ต (6) หรือฟังรายการวิทยุที่ผมจัดอยู่เป็นประจำ ....เพียง 6 ข้อ ก็พียงพอที่จะทำให้คุณเข้าใจในธุรกิจอีคอมเมิรซ์ในเบื้องต้นแล้ว ...ถึงขั้นตอนสำคัญที่ต้องลงมือทำกันแล้วนะครับ จะต้องสร้างเว็บไซต์ของตนเอง ในแบบที่เราต้องการ เห็นตัวอย่างจากคนอื่นๆมามากแล้ว ก็ต้องเอามาเป็นแนวทางในการพัฒนาใช้กับของตนเอง จะจ้างใครทำก็ได้แต่ก็ต้องแน่ใจว่าเขาจะทำได้ตามเป้าหมายจริง ทั้งในด้านผลงานและระยะเวลาที่ตกลงกัน แต่ถ้าทำเองได้ก็ดี เดี๋ยวนี้มีโปรแกรมการสร้างเว็บสำเร็จรูปที่ง่ายๆ เช่น Joomla ที่ได้โปรแกรมเป็นของตัวเอง หรือจะใช้แบบเช่าใช้แต่ไม่ได้สิทธิเป็นเจ้าของโปรแกรม ก็มีหลายราย เช่น Tarad.com หรือ Readyplannet.com ก็ได้ ...เริ่มต้นได้แบบนี้ก็จะสามารถเข้าสู่การทำธุรกิจจริงได้แล้วครับ ขั้นตอนทั้งหมดนี้ควรจะใช้เวลาไม่น่าเกิน 2 เดือน ถ้านานกว่านี้รับรองได้ว่า...หมดไฟไปไม่ถึงฝั่งเน่นอน!

หมกมุ่นปัจจัยภายนอกมาเกินไป...อาจเสียโอกาส!

2007-07-09T10:42:00.001+07:00

13.55 น.วันที่ 30 พฤษภาคม 2550...ผมกำลังนั่งฟังการอ่านคำพิภาษา "คดียุบพรรค" อย่างใจจดใจจ่อ ทั้งๆที่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมเลย แต่ที่ต้องหันมาสนใจก็เพราะ ตลอดระยะเวลา 1 เดือนเต็ม ที่ผมพบว่าธุรกิจไทยส่วนใหญ่เริ่มชลอการใช้จ่ายเงิน เพราะเป็นห่วงสถานการณ์ทางการเมืองดังกล่าว จึงเป็นเหตุให้ระบบเศรษฐกิจของไทยเริ่มติดขั้น ความจริงแล้วสถานการณ์นี้คล้ายๆเหตุการณ์ไทยมุง เกี่ยวไม่เกี่ยวของเอี่ยวไว้ก่อน...ซึ่งบางครั้งไม่ได้เกี่ยวข้องกันเลย ก็ไปตั้งประเด็นให้มันเกี่ยวกันซะอย่างงั้น แต่ประเด็นทางการเมืองก็ใช่ว่าจะไม่มีส่วนเลยกับสภาวะเศรษฐกิจที่ฝีดขนาดนี้ เราต้องยอมรับว่าเรามีผู้บริหารด้านเศรษฐกิจของประเทศ ไม่มีประสิทธิภาพเหมือนกับในยุครัฐบาลชุดก่อน...แต่เราจะมามัวนั่งรอสิ่งที่ไม่มีผลกระทบกับเราโดยตรงไปทำไม? เศรษฐกิจในประเทศไม่ดี ลูกค้าในประเทศใช้จ่ายเงินยากขึ้น เราก็ต้องหากลยุทธ์การตลาดที่มีต้นทุนต่ำ เข้าถึงลูกค้าเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว และทำให้สินค้ามีราคาถูกลง ผมไม่เชื่อว่าการอยู่นิ่งเฉยจะเป็นผลดีต่อธุรกิจ มาเปลี่ยนวิกฤติให้เป็นโอกาสกันเถอะครับ ถึงเวลาที่เราจะต้องปรับเปลี่ยนวิธีการทำธุรกิจโดยใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์ที่ประหยัดเวลา ต้นทุนต่ำ แต่สามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้อย่างกว้างขวาง อีคอมเมิรซ์น่าจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่จะช่วยธุรกิจไทยขยายช่องทางการตลาดใหม่ๆ ทั้งในประเทศ และต่างประเทศ อีกทั้งยังเป็นวิธีการที่ประหยัดกว่าการทำธุรกิจในแบบเก่า...บางครั้งการตื่นตระหนกไปตามสถานการณ์แวดล้อม อาจจะนำไปสู่ความหายนะโดยรู้เท่าไมถึงการณ์ หันมาตั้งรับสถานการณ์ มองหาช่องว่างทางการตลาด และเตรียมระบบอีคอมเมิรซ์ให้พร้อม ในช่วงที่คนอื่นๆกำลังชลอตัว พอสถานการณ์เริ่มดีขึ้น เราก็พร้อมแล้วที่จะวิ่งต่อไป..

เกี่ยวกับผู้เขียน

2007-07-09T10:40:00.000+07:00

ข้อมูลส่วนตัว

ชื่อ-นามสกุล: พันธุ์ทิตต์ สิรภพธาดา
อายุ: 40 ปี
สถานที่เกิด: โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียน, กรุงเทพ
ศาสนา: พุทธ

ประวัติการศึกษา

ประถม-มัธยมปลาย: โรงเรียนเซนต์ดอมินิก
ปริญญาตรี: มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, BBA-Business Computer
ปริญญาโท: มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ, MS-Computer Information system

การทำงานในปัจจุบัน

กรรมการผู้จัดการ, บริษัท อีบิซิเนสทูเดย์ จำกัด

ประวัติการทำงาน

พ.ศ.2547-2548 : สำนักงานส่งเสริมอุตสาหกรรมซอฟต์แวร์แห่งชาติ ตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่าประชาสัมพันธ์และสื่อสารการตลาด
พ.ศ.2541-2546 : นิตยสาร E-Commerce ตำแหน่ง ผู้ร่วมก่อตั้งและบรรณาธิการบริหาร
พ.ศ.2539-2540 : สถาบันไทยสารสนเทศเทคโนโลยี ตำแหน่ง ผู้จัดการทั่วไป
พ.ศ.2537-2539 : บริษัท อีแอนด์อีสเปเชี่ยลลิสต์ จำกัด ตำแหน่ง ผู้จัดการทั่วไป
พ.ศ.2535-2536 : บริษัท ไอโซแฟค จำกัด ตำแหน่ง ผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์ซอฟต์แวร์สำนักงาน

งานด้านการศึกษา

วิชาธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์, อาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยเกริก คณะบริหารธุรกิจ (1/2550)

งานบรรยายพิเศษ

วิชาการพัฒนาเว็บไซต์สำหรับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์, อาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี (25 มิ.ย.2550)

เว็บไซต์ช่วยธุรกิจได้อย่างไร?

2007-06-04T11:17:00.000+07:00

หลายคนยังไม่แน่ใจว่าการลงทุนสร้างเว็บไซต์ เป็นการลงทุนที่คุ้มค่าหรือไม่ เพราะความไม่คุ้นเคยกับเทคโนโลยคอมพิวเตอร์และอินเทอร์เน็ต จึงทำให้ไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าควรจะมีหรือไม่มี? ....มีผลสำรวจเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ตของประเทศไทย พบว่าธุรกิจไทยยังมีเว็บไซต์น้อยมาก ซึ่งกำลังจะล้าหลังประเทศเวียดนามในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ซึ่งผู้นำรัฐบาลเวียดนามได้ประกาศอย่างชัดเจนว่า ในอีกไม่เกิน 3 ปีข้างหน้าทุกบริษัท และหน่วยงานภาครัฐ จะมีเว็บไซต์กันอย่างถ้วนหน้า เพราะเว็บไซต์คือใบเบิกทางของธุรกิจในประเทศไปทั่วโลก เป็นการลงทุนที่ต่ำเมื่อเทียบกับกลยุทธ์การตลาดและประชาสัมพันธ์แบบดั้งเดิม ยุคนี้...เว็บไซต์คือส่วนหนึ่งขององค์กร ธุรกิจใดไม่มีเว็บไซต์ ก็จะต้องใช้งบประมาณจำนวนมากในการสื่อสารการตลาดไปยังกลุ่มผู้บริโภคเป้าหมาย แต่เมื่อมีเว็บไซต์ ก็เหมือมีนักประชาสัมพันธ์ และนักการตลาดที่ทำงาน 24 ช.ม. ตลอด 7 วัน ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ไม่อู้งาน คอยให้บริการข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทและผลิตภัณฑ์ ตลอดจนการสร้างกิจกรรมเพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างลูกค้าและผลิตภัณฑ์ได้อย่างต่อเนื่อง โดยทั่วไปการที่จะมีเว็บไซต์จะต้องประกอบไปด้วย

ชื่อเว็บไซต์ (Domain Name) ซึ่งต้องลงทะเบียน และเสียค่าธรรมเนียเป็นรายปี ประมาณ 450 บาท
พื้นที่เก็บเว็บไซต์ (Hosting) ซึ่งมีขนาดแตกต่างกันไปขึ้นอยู่ที่ข้อมูลที่ใส่ลงไป ราคาก็ขึ้นอยู่ที่ขนาดพื้นที่ เสียค่าใช้จ่ายประมาณ 1000 บาท/ปี (คิดตามพื้นที่ประมาณ 1000 MB)

โปรแกรมเว็บไซต์ (Web Page) คือเว็บไซต์แต่ละหน้าที่เราจัดทำขึ้น โดยมีเนื้อหาสาระตามที่เราต้องการ ราคาขึ้นอยู่กับความซับซ้อนของเนื้อหา และรูปแบบความสวยงาม อัตราค่าบริการมีตั้งแต่หลักพันไปถึงหลักแสน

เว็บไซต์คือสิ่งสำคัญมากๆสำหรับธุรกิจในยุคปัจจุบัน ใครที่ยังไม่มี ก็ต้องหาทางจัดทำให้ได้ครับ ลูกค้าทั่วประเทศและทั่วโลกจะเข้ามาศึกษารายละเอียดของบริษัทและผลิตภัณฑ์ของเราได้จากเว็บไซต์ เพราะมีค่าใช้จ่ายการเข้าถึงข้อมูลที่ต่ำมาก ....อย่าลังเลเลยครับ ถ้าไม่เริ่มทำ ก็ไม่ได้ทำซะที เริ่มแล้วจะได้รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไป ผมของฟันธงเลยว่า การมีเว็บไซต์มีแต่เรื่องดีๆ แต่ก็อยู่ที่ความเอาใจใส่ของผู้บริหารธุรกิจด้วย... หากสร้างบ้านแล้วไม่จัดให้สวยงาม ก็คงไม่มีใครอยากเข้ามาเยี่ยมหรอกครับ

ซื้อคอมพิวเตอร์ซักเครื่องเรื่องมากจัง!

2007-06-04T11:14:00.000+07:00

เมื่อคิดจะซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ซักเครื่อง ดูทีจะเรื่องมากอย่างไม่น่าเชื่อ... ไม่เหมือนซื้อทีวี ดีวีดี ตู้เย็น เครื่องซักผ้า ที่ไม่ต้องถามอะไรมาก เพราะมีโฆษณาทางสื่อต่างๆคอยตอกย้ำอยู่อย่างต่อเนื่องตลอดเวลา แต่เครื่องคอมพิวเตอร์กลับตรงกันข้าม ที่มีให้เห็นเฉพาะในหนังสือไอทีซะเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งคนทั่วไปถ้าไปเปิดหนังสือพวกนี้ขึ้นมาอ่าน ก็ไม่น่าจะเกิน 3 หน้าก็จะเอียนอ๊วกก็ซะแล้ว เพราะสารพัดคำแนะนำจากเหล่าบรรดาคอลัมนิสต์รุ่นใหม่ที่ประดังประเดศัพท์เทคนิคกระหน่ำลงไปในบทความ ประหนึ่งกับผู้อ่านเป็นเหมือนเพื่อร่วมชั้นเรียนกันมา โดยไม่เกรงว่าผู้อ่านจะมีพื้นฐานความรู้ไอทีออ่นด้อยเพียงใด ไม่ใช่ความผิดของผู้บริโภคที่ไม่ได้เรียนจบมาเหมือนกับนักเขียนเหล่านั้นหรอกครับ แต่เป็นความโชคร้ายที่เราสูญเสียนักเขียนงานด้านไอทีรุ่นเก๋า ที่สามารถอธิบายเรื่องยากๆของไอที ให้เป็นภาษาง่ายๆที่มนุษย์ทั่วไปเข้าใจกันได้ หากคิดจะซื้อคอมพิวเตอร์เครื่องแรกในชีวิต ผมขอแนะนำว่าอย่ามองการณ์ไกล เพราะแค่เพียง 3 เดือนก็จะมีรุ่นใหม่ออกมาเย้ยเราให้เจ็บใจเล่นๆ ทำให้เราสูญเสียความมั่นใจไปชั่วขณะ หรือตลอดไป อันนี้ก็ขึ้นอยู่ที่ความหนักแน่นของแต่ละบุคคลนะครับ ผมมักจะได้รับคำเชิญที่อยากจะปฏิเสธใจจะขาด ให้ไปเป็นผู้ชี้ขาดในการเลือกเครื่องคอมพิวเตอร์ซักเครื่องของ ญาติสนิท มิตรสหาย เพราะแค่เพียงมั่นใจว่าผมจะไม่หลอกพวกเขา เท่านั้นเอง ส่วนเรื่องของสเปคนะเหรอไม่ต้องพูดถึง ชี้อะไรเอาหมด จนบางครั้งคิดอยากจะเปิดร้านเองซะท่าจะดีเหมือนกัน....การซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ เป็นเรื่องยากสำหรับผู้ที่ไม่มีประสบการณ์ ถ้างบประมาณไม่จำกัดนักก็ซื้อเครื่องมือหนึ่งจากห้าง ซึ่งราคาก็ไม่ได้แตกต่างกันมากเท่าไหร่ แต่ถ้ามีงบน้อยก็ต้องอาศัยเงินผ่อนซึ่งมีอยู่ทั่วไป แต่ถ้าไม่อยากผ่อนและมีงบน้อยก็คงต้องพึ่งคอมพิวเตอร์มือสองกันละครับ ผมเห็นมีขายอยู่ทั่วไป ถ้าเป็นร้านใหญ่ก็ที่ร้าน Jinan ที่ IT Mall รัชาดา ผมก็เคยใช้บริการเขาเหมือนกัน แต่ก็ต้องเตือนล่วงหน้านะครับว่า เครื่องมือสองอาจจะเกิดปัญหาทางเทคนิคได้เสมอ ต้องสอบถามบริการหลังการขายให้ดีด้วยนะครับ เครื่องมือสองจะรับประกัน 3 เดือน แต่ถ้าหลังจากนั้น เอาเครื่องเข้าไปซ่อมก็จะฟรีค่าบริการแต่ต้องจ่ายค่าอะไหล่หากต้องเปลี่ยน ส่วนบริการลงโปรแกรมใหม่ก็มีค่าใช้จ่ายอยู่ที่ครั้งละ 500 บาท ....ส่วนเครื่องใหม่ ต้องดูให้ดีนะครับว่าราคาที่บอกนั้นได้รวมค่าซอฟต์แวร์วินโดวส์แล้วหรือยัง เพราะราคาต่างกันถึง 2,000-3,000 บาทเลยทีเดียว (ผมเคยได้รับบริการเสริมพิเศษจากผู้ขายบางรายว่าจะ "ดูแลให้" โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม) ...สรุปได้ว่า ถ้าจะซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ก็ต้องดูเงินในกระเป๋าให้ดี ซื้อมือหนึ่งถ้าคุณไม่มีประสบการณ์ใช้คอมพิวเตอร์และเงินถึง ซื้อมือสองเมื่อคุณมีเงินไม่ถึงแต่มีประสบการณ์ใช้คอมพิวเตอร์ แต่ถ้าไม่มีทั้งสองอย่าง...ไปหาเน็ตคาเฟ่ใช้เถอะโยม!

อะไรคือ Web-based e-mail?

2007-05-29T10:05:00.000+07:00

สำหรับมือใหม่ที่เพิ่งจะหัดใช้อีเมล์อาจจะสงสัยว่า Web-based email Client คืออะไร...วันนี้ผมก็จะอธิบายให้เข้าใจกันนะครับ ท่านที่มีอีเมล์เป็นของตัวเอง โดยมากแล้วจะเริ่มต้นที่การสมัครใช้บริการอีเมล์ฟรีที่เป็นที่นิยม อาทิเช่น Yahoo! Hotmail หรือ Gmail และอื่นๆอีกมาก เพราะนอกจากจะไม่ต้องเสียสตางค์แล้ว ยังสามารถเปิดใช้บริการจากเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ต่ออินเทอร์เน็ตเครื่องใดก็ได้ ขอให้มีเพียงเว็บบราวเซอร์ เช่น Internet Explorer, Firefox หรืออื่นๆอีกมากมาย ก็สามารถเข้าเช็คอีเมล์หรือเขียนอีเมล์ได้อย่างสะดวก ไม่จำเป็นต้องใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ของเราเสมอไป เพราะโปรแกรมอีเมล์ดังกล่าวได้ถูกสร้างขึ้นด้วย...เทคโนโลยี Web-based Application ที่ใช้โปรแกรมเว็บบราวเซฮร์เป็นเครื่องมือในการเปิดโปรแกรมใช้งาน จึงทำให้โปรแกรมอีเมล์สามารถทำงานได้เหมือนกับการเข้าไปดูเว็บไซต์ทั่วไปนั่นเอง... ผมเองก็ชอบใช้อีเมล์ประเภทนี้เหมือนกัน เพราะใช้ฟรีและสะดวกมากๆ ขอไห้มีเครื่องที่ต่ออินเทอร์เน็ตไว้ก็ใช้ได้แล้ว แต่ในปัจจุบันเวลาที่เราเช่าบริการโฮสติ้ง ผู้ให้บริการก็จะต้องมี Web-based email Client ไว้เป็นบริการมาตรฐาน ถ้าไม่มีต้องทวงถามละครับ สำหรับท่านที่ใช้โปรแกรมอีเมล์ที่ติดอยู่กับเครื่อง เช่น Outlook หรือ Thunderbird เมื่อเวลาที่โปรแกรมทำการตรวจสอบอีเมล์โดยการดาวน์โหลดอีเมล์มากเก็บไว้ที่เครื่องคอมพิวเตอร์ ซึ่งถ้าจะดูก็ต้องมาดูที่เครื่องคอมพิวเตอร์ของเราเท่านั้น ไม่สะดวกในกรณีที่ต้องการเข้าถึงอีเมล์ แต่ไม่ได้อยู่กับเครื่องของเรา ผมเองก็จะมีอีเมล์ฟรีไว้ด้วยเหมือนกัน สะดวกดีครับ อยู่ที่ไหนก็เช็คอีเมล์ได้ตลอด และโปรแกรมอีเมล์ฟรีที่ผมได้กล่าวชื่อมาข้างต้นนี้ก็ถูกเขียนขึ้นมาเป็นอย่าดี ใช้งานง่าย ปลอดภัยจากไวรัส ใครยังไม่มีอีเมล์ก็ต้องไปสมัคซะนะครับ ...ส่วนคนที่มีแล้วแต่ไม่ค่อยเปิดอ่าน ทางผู้ให้บริการเข้าอาจจะทำการยกเลิกเมื่อถึงระยะเวลาที่เขากำหนดไว้ เช่น 3 เดือน 6 เดือน ไม่มีอีเมล์เข้า-ออก เลย ก็จะยกเลิกโดยปริยาย.... ใช้ของฟรีเราก็ต้องรับผิดชอบหน่อยครับ ไม่ใช่เปิดทิ้งไว้ให้เปลืองเนื้อที่เปล่า คงพอที่จะเข้าใจกันแล้วนะครับถึงความหมายของ Web-based Email Client ว่าคืออะไรและทำหน้าที่อย่างไร

ซื้อคอมตั้งโต๊ะหรือโน๊ตบุ๊คดีกว่ากัน?

2007-05-28T15:26:00.000+07:00

หลายครั้งที่ถูกถามความเห็นว่าจะซื้อคอมพิวเตอร์แบบตั้งโต๊ะหรือโน๊ตบุ๊คดีกว่ากัน ก็เลยขอตอบไว้เป็นแนวทางดังนี้ครับ... (1)ประเด็นลักษณะการใช้งาน ซึ่งอาจจะแบ่งได้ ดังนี้ การใช้งานด้านการออกแบบกราฟฟิก (Graphic Designed) ที่ต้องนั่งทำงานกับหน้าจอเป็นเวลานานๆ ก็จะต้องมีสภาพแวดล้อมที่สะดวกสบายที่สุด คงจะไม่เหมาะที่จะใช้เครื่องโน๊ตบุ๊คที่มีขนาดเล็กทั้งจอภาพและแป้นพิมพ์ ดังนั้นการใช้งานที่ต้องการความละเอียดด้านมุมมองภาพ และท่านั่งที่สบายทีสุดจึงไม่เหมาะที่จะใช้คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คด้วยประการทั้งปวง...หรือการทำงานที่ต้องนั่งอยู่กับที่เป็นเวลานานๆไม่เน้นการเคลื่อนที่ บางคนทำงานอยู่แต่ที่โต๊ะเท่านั้น การใช้เครื่องเครื่องโน๊ตบุ๊คที่มีคุณลักษณะเด่นด้านการเคลื่อนย้ายสะดวก จึงไม่มีความจำเป็นใด้.... (2)ประเด็นด้านงบประมาณ ปัจจุบันมีเครื่องคอมตั้งโต๊ะในราคาเริ่มต้นที่ไม่เกินหมื่น และมีโน๊ตบุ๊คที่เริ่มต้นไม่เกินหมื่นหก โดยจะในค่ายของ Intel จะได้สเปคเริ่มต้นที่ Celeron D แต่ถ้ามีงบเพิ่มขึ้นอีก 5,000 ก็ได้ระดับ Core2Duo ซึ่งจะสามารถทำงานได้เร็วกว่าด้วยหน่วยประมวลผลเดิม เหมือนมีซิปซีพียู 2 ตัว ทำงานประมวลผลคำสั่งอยู่ในชิปตัวเดียว แต่ถ้าเป็นในค่าย AMD ก็จะมีราคาถูกลงประมาณ 20-30% แต่ความนิยมอาจจะน้อยกว่า ส่วนในด้านประสิทธิภาพ จากการทดสอบของของนิตยสารค่ายต่างๆ ระบุว่าเทียบเท่ากัน แต่สำหรับบรรดานักคอมพิวเตอร์ก็ยังให้เครดิตกับ Intel สูงกว่า AMD อยู่ดี...ประสบการณ์ส่วนตัวผมใช้เครื่องโน๊ตบุ๊คมานาน แรกๆก็รู้สึกสะดวกที่จะพกพาไปได้ทุกหนแห่ง แต่มาวันนี้ผมชอบทำงานกับเครื่องตั้งโต๊ะมากว่า ก็ไม่ต้องไปนอกสถานที่ แต่ถ้าเวลาไปสอนหนังสือ การใช้โน๊ตบุ๊คก็เป็นเรื่องจำเป็น ประเมินความจำเป็นของคุณดูนะครับ

ทำอย่างไรเมื่อลูกติดเกมคอมพิวเตอร์

2007-05-28T15:24:00.001+07:00

ปัญหาเรื่องลูกติดเกมคอมพิวเตอร์ ดูจะเป็นเรื่องกลุ้มอกกลุ้มใจของเหล่าบรรดาพ่อแม่ และปัจจุบันก็มีร้านเกมเกิดขึ้นเป็นดอกเห็ด และอยู่ใกล้กับสถาบันการศึกษา และแหล่งชุมชนที่อยู่อาศัย พ่อแม่จะต้องประสบกับปัญหาลูกหายออกจากบ้าน หรือไปแล้วไม่ยอมกลับบ้าน สมัยผมยังเด็กๆ ถ้ามีเด็กหายออกจากบ้านก็คาดเดากันไม่ค่อยถูกตามหาไม่เจอ แต่ไม่เกิน 7 วันก็กลับมาเองเพราะทนอดไม่ไหว แต่สมัยนี้ถ้าลูกหายก็มักจะไปตามหาที่ร้านเกมออนไลน์มักจะเจอ การแก้ปัญหาของพ่อแม่แต่ละคนก็จะไม่เหมือนกัน เท่าที่ผมเองได้พบเจอ บางครอบครัวก็ใช้วิธีออกกฏเหล็ก จำกัดเวลาในการเล่นเกมนอกบ้าน โดยเอาค่าขนมเป็นไม้ตาย วิธีนี้ก็ใช้ได้ผลดี แต่ข้อเสียก็คืออาจจะทำให้เด็กไปหาเงินจากทางอื่นๆถ้าปรับความเข้าใจไม่ดีพอ บางครอบครัวก็ใช้วิธีหาคอมพิวเตอร์อย่างดีให้ลูกไว้เล่นเกมที่บ้าน จะได้ไม่ต้องออกไปข้างนอกให้เป็นห่วง แบบนี้ยิ่งสบายเพราะมีกิน มีนอน(แต่ไม่ค่อยนอน) แต่ก็ยังต้องพบกับปัญหาอยู่หน้าจอทั้งวันทั้งคืน ....ที่ผมได้กล่าวมาข้างต้นดูเหมือนจะมีผลกระทบในด้านลบแทบทั้งสิ้น แล้วเราจะทำกับอย่างไรดี..เมื่อลูกติดเกม ...ประการแรก พ่อแม่คือตัวการสำคัญ พ่อแม่หลายคนมักจะโยนความผิดให้กับเกมคอมพิวเตอร์ โดยที่ตัวเองไม่ได้วิเคราะห์อย่างเป็นธรรม การที่บอกว่าผมใช้คอมพิวเตอร์ไม่เก่งจึงไม่สามารถอบรมลูกให้ใช้คอมพิวเตอร์อย่างถูกวิธีได้ ความคิดเช่นนี้ผิดนะครับ เพราะการติดเกม ก็เป็นเรื่องเดียวกับการติดเที่ยว ติดผู้หญิง ติดการพนัน หรือติดยาเสพติด โดยส่วนมากเกิดขึ้นจากการที่พ่อแม่ไม่มีเวลาพอสำหรับลูกๆ ในการสร้างความอบอุ่นในครอบครัว ปล่อยให้ลูกอยู่ตามลำพัง ไม่สร้างนิสัยความรับผิดชอบ และไม่มีวินัย จึงเป็นเหตุนำไปสู่ความหมกมุ่นลุ่มหลงในสิ่งแปลกใหม่ และเกมคอมพิวเตอร์ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่เด็กในสังคมเมืองเข้าถึงได้ง่ายที่สุด เพียงแค่ชั่วโมงละ 10 บาท เด็กในกรุงเทพส่วนมากจะได้ค่าขนมไปโรงเรียนคนละ 80-100 บาท และโรงเรียนก็เลิกบ่ายสามโมงครึ่ง กว่าจะมีคนมารับก็มีเวลาสัก 2 ชั่วโมง ที่จะได้ออกไปเล่นเกมกัน ส่วนเด็กที่กลับบ้านเองก็ยิ่งสะดวกขึ้น แต่ถ้าเด็กมีกิจกรรมทำหลังเลิกเรียน ก็จะเป็นการแก้ปัญหาได้ระดับหนึ่ง...แต่จะรู้ได้อย่างไรว่าลูกไปเรียนพิเศษจริงๆ? เชื่อผมเถอะครับการแก้ปัญหาลูกติดเกมคอมพิวเตอร์ ต้องใช้ความรัก ความอบอุ่น ความรับผิดชอบ ความมีวินัย และอย่างปล่อยให้ลูกว่างเกินไป เพิ่มเวลาที่ต้องอยู่กับลูกๆให้มากขึ้น เพื่อสร้างกิจกรรมร่วมกันในครอบครัว แต่ก็ต้องอนุญาตให้ลูกๆได้มีเวลาสำหรับเล่นเกมคอมพิวเตอร์บ้างนะครับ เพราะมันเป็นยุคสมัยของเขา และคุณควรที่จะเปิดใจกว้างเรียนรู้ในสิ่งที่ลูกคุณชอบ เพราะจะทำให้ลูกๆไม่ปิดบัง และจงอย่ามองว่าเกมคอมพิวเตอร์ที่ลูกๆชอบเป็นเรื่องไร้สาระน่ารังเกียจ เพราะมันจะเป็นตัวเพิ่มช่องว่างระหว่างคุณและลูกๆ จนยากที่จะปรับความเข้าใจ...ผมไม่อย่างเห็นแบบนั้น เราโตเป็นพ่อเป็นแม่แล้วต้องใจกว้างเปิดรับความคิดของลูกนะครับ